Shloka 4
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
विप्रचित्तिरिति ख्यातो य आसीद् दानवर्षभ: । जरासन्ध इति ख्यात: स आसीन्मनुजर्षभ:
vaishampāyana uvāca |
vipracittir iti khyāto ya āsīd dānavarṣabhaḥ |
jarāsandha iti khyātaḥ sa āsīn manujaarṣabhaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ผู้ซึ่งเลื่องชื่อว่า ‘วิปรจิตติ’ อันเป็นยอดแห่งทานพนั้น ได้บังเกิดในหมู่มนุษย์เป็น ‘ชราสันธะ’ ผู้เลื่องนาม เป็นยอดบุรุษในหมู่มนุษย์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames history as morally and cosmically continuous: powerful beings (devas/dānavas) reappear in human society, implying that character and karmic tendencies persist across forms and shape political-ethical outcomes.
Vaiśampāyana begins a catalogue of correspondences between non-human beings and their human births, stating that the Dānava leader Vipracitti manifested among humans as the renowned king Jarāsandha.