Shloka 30
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
पार्वतेय इति ख्यात: काउज्चनाचलसंनिभ: । द्वितीय: शलभस्तेषामसुराणां बभूव ह
vaiśampāyana uvāca |
krathaḥ pārvataya iti khyātaḥ kauñcanācalasaṃnibhaḥ |
dvitīyaḥ śalabhas teṣām asurāṇāṃ babhūva ha ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า: ทานวะผู้เกรียงไกรนามว่า ‘กรถะ’ ได้เป็นที่รู้จักในหมู่มนุษย์ว่า ‘ปารวเตยะ’ กายของเขากว้างใหญ่ดุจภูผาทองคำ และอสูรองค์ที่สองในหมู่นั้น นามว่า ‘ศลภะ’ ก็ได้อุบัติในโลกมนุษย์เช่นกัน ในบัญชีแห่งการอวตารนี้ มหากาพย์ชี้คำเตือนทางธรรม—เมื่อพลังอันทำลายล้างแปลงกายเป็นมนุษย์ มักปรากฏเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่; รัศมีและสิริราชสมบัติอาจปกปิดแรงผลักแห่งอธรรมอันน่ากลัว ซึ่งภายหน้าจะก่อความปั่นป่วนแก่ดุลยภาพแห่งธรรมะ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage cautions that power and royal eminence can mask destructive tendencies: forces aligned with adharma may enter the human sphere as celebrated rulers, and discernment (viveka) is needed to judge by conduct rather than appearance.
Vaiśampāyana continues a catalogue describing how various Asuras/Dānavas take birth on earth as kings. Here he identifies the Dānava Kratha as the human king Pārvateya (likened to a golden mountain in stature) and notes Śalabha as another among those Asuras who likewise becomes embodied.