Shloka 41
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
यान् कीर्तयित्वा मनुज: सर्वपापै: प्रमुच्यते । ब्रह्मणो हृदयं भित्त्वा नि:सृतो भगवान् भूगु:,मनुष्य इन सबका कीर्तन करके सब पापोंसे मुक्त हो जाता है। भगवान् भृगु ब्रह्माजीके हृदयका भेदन करके प्रकट हुए थे
yān kīrtayitvā manujaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate | brahmaṇo hṛdayaṁ bhittvā niḥsṛto bhagavān bhṛguḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ผู้ใดสาธยายและสรรเสริญนามเหล่านี้ ย่อมพ้นจากบาปทั้งปวง และกล่าวกันว่า ภควานภฤคุได้ปรากฏโดยผ่า ‘หฤทัย’ ของพระพรหมาแล้วออกมาจากที่นั้น”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the purifying power of remembering and reciting revered sages and lineages: such kīrtana is presented as a means of moral-spiritual cleansing, freeing a person from sin.
After listing certain revered figures, the narrator adds a phalaśruti (statement of benefit) that reciting them removes sin, and then notes Bhṛgu’s extraordinary origin—his manifestation from Brahmā’s heart—highlighting Bhṛgu’s sanctity and primordial status.