Shloka 1
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
भीकम (2 अमान षट्षष्टितमो<5 ध्याय: महर्षियों तथा कश्यप-पत्नियोंकी संतान-परम्पराका वर्णन वैशम्पायन उवाच ब्रह्मणो मानसा: पुत्रा विदिता: षण्महर्षय: । एकादश सुता: स्थाणो: ख्याता: परमतेजस:,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! ब्रह्माके मानस पुत्र छः महर्षियोंके नाम तुम्हें ज्ञात हो चुके हैं। उनके सातवें पुत्र थे स्थाणु। स्थाणुके परम तेजस्वी ग्यारह पुत्र विख्यात हैं
Vaiśampāyana uvāca | brahmaṇo mānasāḥ putrā viditāḥ ṣaṇ-maharṣayaḥ | ekādaśa sutāḥ sthāṇoḥ khyātāḥ parama-tejasaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา ฤๅษีใหญ่ทั้งหก ผู้เป็นโอรสกำเนิดด้วยจิตของพระพรหม ได้ถูกกล่าวให้พระองค์ทรงทราบแล้วก่อนหน้านี้. องค์ที่เจ็ดคือสถาณุ; และโอรสทั้งสิบเอ็ดของสถาณุ ผู้มีรัศมีอันยิ่งยวดนั้น เป็นที่เลื่องลือในคติสืบมา
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the authority of lineage and transmission: sacred knowledge and social memory are preserved through recognized genealogies of seers. It frames spiritual eminence (tejas) as a marker of dharmic stature within these lineages.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: he reminds the king that the six mind-born sages of Brahmā have been listed, then introduces Sthāṇu as the seventh and signals the forthcoming enumeration of Sthāṇu’s eleven illustrious sons.