Shloka 7
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
जनमेजय उवाच देवदानवसड्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा । मानवानां च सर्वेषां तथा वै यक्षरक्षसाम्,जनमेजय बोले--भगवन्! मैं देवता, दानवसमुदाय, गन्धर्व, अप्सरा, मनुष्य, यक्ष, राक्षस तथा सम्पूर्ण प्राणियोंकी उत्पत्ति यथार्थरूपसे सुनना चाहता हूँ। आप कृपा करके आरम्भसे ही इन सबकी उत्पत्तिका यथावत् वर्णन कीजिये
janamejaya uvāca: devadānavasaṅghānāṁ gandharvāpsarasāṁ tathā | mānavānāṁ ca sarveṣāṁ tathā vai yakṣarakṣasām ||
ชนเมชัยตรัสว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าปรารถนาจะฟังโดยถูกต้องถึงกำเนิดของหมู่เทพและหมู่ทานวะ ของคันธรรพะและอัปสรา ของมนุษย์ทั้งปวง และของยักษ์กับรากษสด้วย”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse models a dharmic approach to knowledge: respectful inquiry and a desire for truthful, comprehensive understanding of the world’s origins and the interrelated classes of beings described in Itihāsa-Purāṇic tradition.
King Janamejaya requests a systematic account of the origins of various beings—gods, demons, celestial musicians and nymphs, humans, Yakṣas, and Rākṣasas—asking the sage to begin from the very beginning and narrate accurately.