Shloka 10
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
ब्रह्मणो मानसा: पुत्रा विदिता: षण्महर्षय: । मरीचिरुत्यड्िरिसौ पुलस्त्य: पुलह: क्रतु:,ब्रह्माजीके मानस पुत्र छः महर्षि विख्यात हैं--मरीचि, अत्रि, अंगिरा, पुलस्त्य, पुलह और क्रतु
vaiśampāyana uvāca | brahmaṇo mānasāḥ putrā viditāḥ ṣaṇ-maharṣayaḥ | marīcir atrir aṅgirāḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ ||
มหาฤษีทั้งหก ผู้เป็นที่รู้จักว่าเป็นโอรสที่บังเกิดด้วยจิต (มานสปุตร) ของพรหมา ได้แก่ มรีจิ อตริ อังคิรส ปุลัสตยะ ปุลหะ และกรตุ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse establishes sacred authority for later lineages by tracing them to Brahmā’s mind-born sages, implying that social and ritual orders (dharma) are rooted in primordial, revered origins.
Vaiśampāyana enumerates the six great ṛṣis regarded as Brahmā’s mānasaputras, a foundational step in the Mahābhārata’s broader genealogical and cosmological framing.