Shloka 48
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अधस्तात् तस्य छायायां सुखासीनो नराधिप: । मधुगन्धैश्न संयुक्त पुष्पगन्धथमनोहरम्
adhastāt tasya chāyāyāṁ sukhāsīno narādhipaḥ | madhugandhaiś ca saṁyuktaṁ puṣpagandhaṁ manoharam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ใต้ต้นไม้นั้น ในร่มเงาของมัน พระราชาประทับนั่งอย่างสบาย ที่นั้นอบอวลด้วยกลิ่นหวานแห่งน้ำผึ้งและสุคนธ์ดอกไม้ ชวนให้จิตใจเคลิบเคลิ้มโดยไม่รู้ตัว
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pleasant surroundings—shade, comfort, and fragrance—can captivate the mind. In an epic context, it subtly reminds that rulers (and all people) must remain mindful: sensory pleasure can soothe and distract, so inner alertness and self-governance are needed even amid beauty.
The narrator describes a king resting beneath a tree. He sits comfortably in its shade, and the tree’s honey-like and floral fragrances create an enchanting atmosphere, setting a calm scene within the unfolding story.