Shloka 11
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
न च पित्रा विभज्यन्ते पुत्रा गुरुहिते रता: । युज्जते धुरि नो गाश्न कृशान् संधुक्षयन्ति च
na ca pitrā vibhajyante putrā guruhite ratāḥ | yujjate dhuri no gāśna kṛśān sandhukṣayanti ca
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “บุตรผู้มุ่งประโยชน์แห่งครู ย่อมไม่ถูกบิดาแบ่งแยกหรือเลือกปฏิบัติ เขาเหมาะจะถูกเทียมเข้ากับคานงานเพื่อทำกิจ; ไม่ย่อท้อต่อความลำบาก และยังจุดไฟได้—พร้อมรับใช้ในงานใดก็ตามที่จำเป็น”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined sons who prioritize the guru’s welfare and are willing to undertake any labor without hesitation; such conduct is presented as ethically commendable and not something a father should discourage or treat as a fault.
Vaiśampāyana describes the character of well-trained sons: they remain devoted to their teacher’s interests and readily perform demanding tasks—being yoked for work and tending the fire—illustrating the ideal of obedient, service-oriented students/sons.