Shloka 33
कुरुवंशप्रश्नः—दुःषन्तस्य राजधर्मवर्णनम्
Kuru Lineage Inquiry and the Portrait of King Duḥṣanta’s Rule
देवा राजर्षयो ह्वात्र पुण्या ब्रह्मर्षयस्तथा । कीर्त्यन्ते धूतपाप्मान: कीर्त्यते केशवस्तथा,इसमें देवताओं, राजर्षियों तथा पुण्यात्मा ब्रह्मर्षियोंके, जिन्होंने अपने सब पाप धो दिये हैं, चरित्रका वर्णन किया गया है। इसके सिवा इस ग्रन्थमें भगवान् श्रीकृष्णकी महिमाका भी कीर्तन किया जाता है
devā rājarṣayo hvātra puṇyā brahmarṣayas tathā | kīrtyante dhūtapāpmānaḥ kīrtyate keśavas tathā ||
ในคัมภีร์นี้ได้สรรเสริญเหล่าเทพ เหล่าราชฤๅษี และพรหมฤๅษีผู้เป็นบุญ—ผู้ชำระบาปของตนจนสิ้น; และในงานเดียวกันนี้เอง เคศวะ (ศรีกฤษณะ) ก็ได้รับการสรรเสริญ ขับขานพระเกียรติคุณ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the Mahābhārata as a sacred narrative that uplifts: it honors exemplary beings—gods and sages—and emphasizes moral purification (dhūta-pāpmānaḥ). It also establishes devotion and reverent remembrance of Keśava (Kṛṣṇa) as integral to the text’s ethical-spiritual purpose.
Vaiśampāyana is describing the scope and sanctity of the Mahābhārata’s contents: it contains accounts of divine and saintly figures and explicitly includes the glorification of Kṛṣṇa, indicating that the work is not merely historical but also spiritually edifying.