Shloka 15
Āstīka Stops the Sarpa-satra; Royal Closure and Protective Phalaśruti (आस्तीकः सर्पसत्रनिवर्तनम्)
ततः सर्व यथावृत्तमाख्याय भुजगोत्तम: । अगच्छच्छरणं भीत आग: कृत्वा पुरन्दरम्,वहाँ उसने सब बातें ठीक-ठीक कह सुनायीं। फिर सर्पोमें श्रेष्ठ तक्षकने अपराध करनेके कारण भयभीत हो इन्द्रदेवकी शरण ली
tataḥ sarvaṃ yathāvṛttam ākhyāya bhujagottamaḥ | agacchaccharaṇaṃ bhīta āgaḥ kṛtvā purandaram ||
ครั้นแล้ว ตักษกะผู้ประเสริฐในหมู่นาค ได้เล่าเหตุการณ์ทั้งปวงตามที่เกิดขึ้นโดยถ้วนถี่ แล้วด้วยความหวาดหวั่นเพราะตนได้กระทำความผิด จึงไปขอพึ่งพระบรมคุ้มครองแห่งปุรันทร (พระอินทร์)
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that committing an offense (āgaḥ) naturally leads to fear and insecurity, prompting the wrongdoer to seek refuge. It implicitly points to ethical accountability: protection may be sought, but the root problem is the wrongdoing itself.
After accurately recounting the events, Takṣaka—the chief serpent—becomes afraid because of his transgression and goes to Indra (Purandara) to seek shelter and protection.