Shloka 22
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
संध्यामुपास्स्व भगवन्नप: स्पृष्टवा यतव्रतः । प्रादुष्कृताग्निहोत्रो5यं मुहूर्तो रम्यदारुण:
sandhyām upāssva bhagavann apaḥ spṛṣṭvā yatavrataḥ | prāduṣkṛtāgnihotro ’yaṁ muhūrto ramya-dāruṇaḥ ||
“ข้าแต่ภควันต์ โปรดประกอบสันธยาอุปาสนาเถิด เมื่อสัมผัสน้ำแล้วและตั้งมั่นในวัตรอันสำรวม จงทำอัคนิโหตรให้สำเร็จซึ่งบัดนี้ถึงกาลแล้ว มุหูรตนี้ภายนอกดูรื่นรมย์ แต่ก็สยดสยองด้วยสิ่งที่กำลังจะบังเกิด”
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of disciplined daily worship—Sandhyā and Agnihotra—while also warning that outwardly auspicious times can conceal grave danger; ethical vigilance must accompany ritual correctness.
Takṣaka addresses a revered person and urges him to begin the twilight rites—touching water for purification and performing the Agnihotra—while hinting ominously that the present moment, though seemingly pleasant, is perilous.