Jaradkāru Encounters the Pitṛs
Jaratkāru-Pitṛdarśana
त॑ं पापमतिसंक्रुद्धस्तक्षक: पन्नगेश्वर: | आशीविषस्तिग्मतेजा मद्धाक्यबलचोदित:,शृंगी बोला--जिस पापात्मा नरेशने वैसे धर्म-संकटमें पड़े हुए मेरे बूढ़े पिताके कंधेपर मरा साँप रख दिया है, ब्राह्मगोंका अपमान करनेवाले उस कुरुकुलकलंक पापी परीक्षित्को आजसे सात रातके बाद प्रचण्ड तेजस्वी पन्नगोत्तम तक्षक नामक विषैला नाग अत्यन्त कोपमें भरकर मेरे वाक्यबलसे प्रेरित हो यमलोक पहुँचा देगा
taṁ pāpam atisaṁkruddhas takṣakaḥ pannageśvaraḥ | āśīviṣas tigmategā mad-vākyabala-coditaḥ ||
ตักษกะผู้เดือดดาลยิ่ง—จอมแห่งนาค งูพิษร้ายผู้มีเดชคมกล้า—เมื่อถูกขับเคลื่อนด้วยอำนาจวาจาของข้า จะนำคนบาปผู้นั้นไปยังสำนักของยม หลังล่วงเจ็ดราตรี
कृश उवाच
The verse highlights how adharma—especially insulting a brāhmaṇa or ascetic—invites severe consequences, and also warns that uncontrolled anger and rash speech (a curse) can become a destructive force with far-reaching effects.
A speaker (traditionally Śṛṅgī, the sage’s son) declares that the serpent-king Takṣaka, driven by the power of his curse, will kill King Parīkṣit after seven nights as punishment for placing a dead snake on the shoulder of the speaker’s aged father.