Shloka 15
आदि पर्व, अध्याय ३८ — शमीक-उपदेशः, शाप-संदेशः, तक्षक-प्रसङ्गः (Śamīka’s counsel, the curse-message, and Takṣaka’s approach)
ब्रह्मोवाच सनामायां सनामा स कन्यायां द्विजसत्तम: | अपत्यं वीर्यसम्पन्नं वीर्यवाउजनयिष्यति,ब्रद्माजीने कहा--वे शक्तिशाली द्विजश्रेष्ठ जिस “जरत्कारु” नामसे प्रसिद्ध होंगे, उसी नामवाली कन्याको पत्नीरूपमें प्राप्त करके उसके गर्भसे एक शक्तिसम्पन्न पुत्र उत्पन्न करेंगे
brahmovāca sanāmāyāṁ sanāmā sa kanyāyāṁ dvijasattamaḥ | apatyaṁ vīryasampannaṁ vīryavān janayiṣyati ||
พระพรหมตรัสว่า “พราหมณ์ผู้เลิศ ผู้เป็นที่รู้จักนามว่า ‘ชรัตการุ’ จักได้กุลธิดาผู้มีนามเดียวกันเป็นชายา และจักให้กำเนิดบุตรผู้เปี่ยมพลังและฤทธิ์เดช.”
शेष उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma as responsibility to lineage: a destined marriage and the begetting of a worthy son are presented as necessary acts that uphold family and ancestral obligations.
Brahmā foretells that the brāhmaṇa Jaratkāru will marry a maiden also named Jaratkāru, and that from this union a powerful son will be born—setting up the resolution of the ancestors’ predicament in the surrounding story.