Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
तमुवाचाव्ययो देवो वरदो5स्मीति खेचरम् । स वत्रे तव तिछेयमुपरीत्यन्तरिक्षग:,अतः उन अविनाशी भगवान् विष्णुने आकाशचारी गरुडसे कहा--मैं तुम्हें वर देना चाहता हूँ।' अन्तरिक्षमें विचरनेवाले गरुडने यह वर माँगा--'प्रभो! मैं आपके ऊपर (थ्वजमें) स्थित होऊँ"
tam uvāca avyayo devo varado 'smīti khecaram | sa vavre tava tiṣṭheyam uparītya antarīkṣagaḥ ||
ครั้นแล้วพระวิษณุผู้ไม่เสื่อมสลายตรัสแก่ครุฑผู้ท่องเวหาว่า “เราคือผู้ประทานพร” ครุฑผู้เหินอยู่ในนภากาศจึงทูลขอพรว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข้าพระองค์สถิตอยู่เหนือพระองค์—เป็นตราสัญลักษณ์บนธงชัยของพระองค์”
शौनक उवाच
True devotion may express itself as voluntary service and protective presence; the highest honor is to support the divine purpose rather than seek personal gain.
Viṣṇu offers Garuḍa a boon; Garuḍa asks to remain above Viṣṇu as his emblem (dhvaja), signifying constant attendance and guardianship.