Shloka 1
पम्प बछ। ऑफ क्ााज त्रिशर्दाधिकाद्विशततमो< ध्याय: जरिता और उसके बच्चोंका संवाद जरितोवाच अस्माद् बिलान्निष्पतितमाखुं श्येनो जहार तम् । क्षुद्रे पद्भयां गृहीत्वा च यातो नात्र भयं हि वः,जरिताने कहा--बच्चो! चूहा इस बिलसे निकला था, उस समय उसे बाज उठा ले गया; उस छोटेसे चूहेको वह अपने दोनों पंजोंसे पकड़कर उड़ गया। अत: अब इस बिलनमें तुम्हारे लिये भय नहीं है
Vaiśampāyana uvāca: Jaritovāca—asmād bilān niṣpatitam ākhuṃ śyeno jahāra tam | kṣudre padbhyāṃ gṛhītvā ca yāto nātra bhayaṃ hi vaḥ ||
ชริตากล่าวว่า “ลูกเอ๋ย หนูตัวหนึ่งโผล่ออกจากโพรงนี้; ในขณะนั้นเองเหยี่ยวก็โฉบคว้าไป มันคาบจับสัตว์น้อยนั้นด้วยกรงเล็บแล้วบินจากไป เพราะฉะนั้น บัดนี้ในโพรงนี้ย่อมไม่มีภัยแก่พวกเจ้าแล้ว”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Jaritā models prudent reassurance: she reads an immediate sign of reduced threat (the mouse removed by the hawk) and calms her children, illustrating how elders interpret events to guide dependents toward steadiness rather than panic.
In the burrow where Jaritā and her young are situated, a mouse emerges and is instantly snatched away by a hawk. Jaritā concludes that this particular burrow is, for the moment, free from that source of danger and tells her children not to fear.