Shloka 17
तस्यां पुत्रानजनयच्चतुरो ब्रह्म॒वादिन: । तानपास्य स तत्रैव जगाम लपितां प्रति
tasyāṁ putrān ajanayac caturō brahmavādinaḥ | tān apāsya sa tatraiva jagāma lapitāṁ prati ||
กับนางนั้นเขาให้กำเนิดบุตรชายสี่คน ผู้ยึดมั่นในพรหมวิทยา ครั้นละทิ้งบุตรเหล่านั้นไว้ ณ ที่นั้นแล้ว เขาก็ออกจากที่เดิมมุ่งไปหาลปิตา
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of producing and sustaining a lineage grounded in sacred learning (brahmavāda), while also showing the tension between household ties and onward movement in one’s life-journey—leaving dependents in a settled place and proceeding toward the next duty or destination.
A man fathers four sons described as brahmavādins. Afterward, he leaves those sons there and travels onward toward a place called Lapitā, as Vaiśampāyana narrates.