Shloka 12
ततो जिष्णु: सहस्राक्षं खं वितत्याशुगै: शरै: । योधयामास संक्रुद्धो वज्चनां तामनुस्मरन्
tato jiṣṇuḥ sahasrākṣaṃ khaṃ vitatyāśugaiḥ śaraiḥ | yodhayāmāsa saṃkruddho vañcanāṃ tām anusmaran ||
ครั้นแล้ว จิษณุ (อรชุน) ระลึกถึงการล่อลวงนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงเดือดดาลยิ่งนัก โปรยศรอันรวดเร็วปกคลุมเวหา และเข้ารบกับพระอินทร์ผู้มีพันเนตร
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how brooding over perceived deception can intensify anger and drive even a righteous warrior into escalating conflict, suggesting an ethical caution: memory of injury, if unchecked, can override restraint and lead to confrontation even with higher powers.
Vaiśaṃpāyana narrates that Arjuna, furious as he recalls a deception, releases a rapid barrage of arrows that seems to blanket the sky and begins fighting Indra.