Shloka 703
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
इच्छेय त्वत्प्रसादेन स्वात्मन: प्रकृतिं स्थिराम् । परंतु मुझे अत्यन्त अरुचि हो गयी है, जिसे मैं किसी प्रकार दूर नहीं कर पाता। जगत्पते! उस अरुचिके कारण मैं तेज और बलसे हीन होता जा रहा हूँ। अतः मैं चाहता हूँ कि आपकी कृपासे मैं स्वस्थ हो जाऊँ; मेरी स्वाभाविक स्थिति सुदृढ़ बनी रहे”
iccheya tvatprasādena svātmanaḥ prakṛtiṁ sthirām |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—“ด้วยพระกรุณาของพระองค์ ข้าพเจ้าปรารถนาจะกลับคืนสู่สภาพเดิมอันมั่นคงของตน แต่ความเอือมระอาอันลึกยิ่งได้บังเกิดในใจ และข้าพเจ้าไม่อาจขจัดมันได้ไม่ว่าด้วยวิธีใด ข้าแต่จอมแห่งโลก เพราะความรังเกียจนั้นเอง เดชและกำลังของข้าพเจ้ากำลังร่อยหรอ ดังนั้นข้าพเจ้าขอด้วยพระเมตตาให้ข้าพเจ้ากลับเป็นปกติ และให้สภาพตามธรรมชาติของข้าพเจ้าดำรงมั่นคง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames recovery of strength and clarity as arising from both inner aspiration and divine grace: when aversion and despondency weaken one’s tejas and bala, one should seek restoration of one’s steady, natural state through humility, prayer, and the support of a higher moral-spiritual authority.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) expresses that an overpowering distaste/aversion has made him lose vigor and strength, and he petitions the ‘Lord of the world’ for compassionate help so that he may return to health and maintain his stable, innate condition.