Shloka 42
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
वरं वृणीष्व भद्रं ते यं त्वमिच्छसि पार्थिव । एतच्छुत्वा तु वचन रुद्रस्यामिततेजस:
varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ te yaṃ tvam icchasi pārthiva | etac chrutvā tu vacanaṃ rudrasyāmitatejasaḥ ||
“จงเลือกพรเถิด ขอความเป็นสิริมงคลจงมีแก่เจ้า—สิ่งใดที่เจ้าปรารถนา โอ กษัตริย์” ครั้นได้สดับพระดำรัสของพระรุทระผู้มีรัศมีหาประมาณมิได้แล้ว…
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights divine grace offered in response to a worthy encounter: the king is invited to choose a boon, framed with the blessing “bhadraṃ te,” emphasizing that power and gifts should be sought under the sign of auspiciousness and right intention.
Vaiśampāyana narrates that Rudra, of immeasurable splendor, addresses a king and invites him to select any boon he desires; the verse ends mid-sentence, leading into what the king does after hearing Rudra’s offer.