Shloka 18
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
यज्वा दानपतिर्धीमान् यथा नान्यो<स्ति कश्नन । ईजे च स महायजै: क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणै:,उस समय उनके-जैसा यज्ञ करनेवाला, दाता और बुद्धिमान् दूसरा कोई नहीं था। उन्होंने पर्याप्त दक्षिणावाले अनेक बड़े-बड़े यज्ञोंका अनुष्ठान किया था
Vaiśampāyana uvāca: yajvā dānapatir dhīmān yathā nānyo 'sti kaścana | īje ca sa mahāyajñaiḥ kratubhiś cāptadakṣiṇaiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “พระองค์ทรงเป็นผู้ประกอบยัญ ผู้เป็นใหญ่ในทาน และทรงเปี่ยมด้วยปัญญา—ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน. พระองค์ทรงประกอบมหายัญและครตุเป็นอันมาก โดยถวายทักษิณาอย่างสมควรและบริบูรณ์.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse upholds the dharmic ideal of righteous prosperity: true excellence is shown not merely by wealth or power, but by performing sacred duties (yajña/kratu) and by generous, proper giving (dakṣiṇā) that sustains the ritual order and honors those who serve it.
Vaiśampāyana is describing a distinguished figure’s exemplary conduct—his unmatched capacity for sacrifice, generosity, and wisdom—emphasizing that he performed many major Vedic rites and ensured they were completed with sufficient sacrificial gifts.