Shloka 5
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च | सरित: सागरांश्षैव देशानपि च भारत,भारत! नरश्रेष्ठ अर्जुनने मार्गमें अनेक रमणीय एवं विचित्र वन, सरोवर, नदी, सागर, देश और पुण्यतीर्थ देखे। धीरे-धीरे गंगाद्वार (हरद्वार)-में पहुँचकर शक्तिशाली पार्थने वहीं डेरा डाल दिया
ramaṇīyāni citrāṇi vanāni ca sarāṃsi ca | saritaḥ sāgarāṃś caiva deśān api ca bhārata bhārata ||
โอ ภารตะ! อรชุนผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ระหว่างทางได้เห็นป่าอันรื่นรมย์และพิสดารมากมาย ทั้งสระน้ำ แม่น้ำ ทะเล แว่นแคว้นต่าง ๆ และทิรถะอันศักดิ์สิทธิ์
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of travel through sacred landscapes: encountering tīrthas and awe-inspiring nature supports inner purification, restraint, and renewed purpose, preparing a hero to act rightly.
Vaiśampāyana narrates Arjuna’s journey: he passes through beautiful forests, waters, and regions, sees holy pilgrimage sites, and eventually reaches Gaṅgādvāra (Haridvāra), where he halts and sets up camp.