Shloka 36
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत | साध्या जलचरा: सर्वे भविष्यन्ति न संशय:,(पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् । इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।।) भारत! जाते समय उसने अर्जुनको यह वर दिया “कि आप जलमें सर्वत्र अजेय होंगे और सभी जलचर आपके वशमें रहेंगे, इसमें संशय नहीं है।” इस प्रकार अर्जुनने उलूपीके गर्भसे अत्यन्त मनोहर तथा महान् बल-पराक्रमसे सम्पन्न इरावान् नामक महा उत्पन्न किया
dattvā varam ajeyatvaṃ jale sarvatra bhārata | sādhā jalacarāḥ sarve bhaviṣyanti na saṃśayaḥ || (putram utpādayāmāsa sa tasyāṃ sumanoharam | irāvantaṃ mahābhāgaṃ mahābalaparākramam ||)
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— “โอ ภารตะ ครั้นนางจะจากไป นางประทานพรแก่อรชุนว่า ‘ในสายน้ำไม่ว่าที่ใด ท่านจักเป็นผู้ไม่อาจพ่ายแพ้ และสรรพสัตว์น้ำทั้งปวงจักอยู่ใต้อำนาจของท่าน—หาได้มีข้อสงสัยไม่’ ต่อจากนั้น อรชุนได้ให้กำเนิดบุตรจากครรภ์ของนาง นามว่า อิราวัน ผู้รูปงามยิ่ง เป็นผู้มีบุญญาธิการ มีกำลังและวีรภาพใหญ่หลวง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how extraordinary power is framed as a granted responsibility: Arjuna receives mastery in a specific domain (water), implying that boons are not merely personal advantages but situational duties tied to cosmic or natural orders.
Ulūpī grants Arjuna a boon that he will be unconquerable in water and that aquatic beings will be subject to him; subsequently, Arjuna fathers a son with Ulūpī—Irāvān—described as handsome and mighty.