Shloka 1
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! कौरववंशका यश बढ़ानेवाले महाबाहु अर्जुन जब जाने लगे, उस समय बहुत-से वेदज्ञ महात्मा ब्राह्मण उनके साथ हो लिये
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! Kaurava-vaṁśasya yaśo vardhayituṁ mahābāhur Arjunaḥ yadā gantum ārabdhavān, tadā bahavo vedajñā mahātmā brāhmaṇāḥ tasya sahaiva anuyayuḥ.
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ้ชนเมชัย เมื่ออรชุนผู้มีพาหุอันเกรียงไกร ผู้เพิ่มพูนเกียรติยศแห่งวงศ์กุรุ กำลังจะออกเดินทาง เหล่าพราหมณ์มหาตมะผู้รู้พระเวทเป็นอันมากก็พากันติดตามไปด้วย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal that true royal and heroic glory (yaśas) is strengthened when power is aligned with Vedic learning and the guidance of virtuous Brahmins—suggesting that dharma is upheld through companionship with the wise and the learned.
Vaiśampāyana tells King Janamejaya that as Arjuna prepared to depart on a journey, many eminent Brahmins skilled in the Vedas chose to accompany him, marking the departure as socially and ritually auspicious and underscoring Arjuna’s stature.