Shloka 7
सुभद्राहरणम्
Subhadrā-haraṇa: Arjuna’s Taking of Subhadrā and the Dvārakā Assembly’s Response
हियते गोधन क्षुद्रेनशंसैरकृतात्मभि: । प्रसह चास्मद्विषयादभ्यधावत पाण्डवा:,“पाण्डवो! हमारे गाँवसे कुछ नीच, क्रूर और पापात्मा चोर जबरदस्ती गोधन चुराकर लिये जा रहे हैं। उसकी रक्षाके लिये दौड़ो
hriyate godhanaṁ kṣudra-nenaśaṁsair akṛtātmabhiḥ | prasaha cāsmad-viṣayād abhyadhāvata pāṇḍavāḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ทรัพย์คือโคของพวกเราถูกคนต่ำช้า โหดร้าย และบาปหนา ผู้ไร้การสำรวม ชิงเอาไปด้วยกำลัง เขากำลังต้อนมันหนีออกจากเขตแดนของเรา—โอ้ปาณฑพทั้งหลาย จงรีบวิ่งไปคุ้มครองเถิด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a practical dimension of dharma: safeguarding communal livelihood and rightful property against coercion. It contrasts self-controlled, duty-bound protectors with undisciplined, cruel wrongdoers, implying that ethical order requires timely, courageous response to injustice.
A report is made that thieves—described as petty, cruel, and sinful—are forcibly driving away cattle from the community’s territory. The Pāṇḍavas are urged to rush out and protect/recover the herd, setting up an immediate action-response scene centered on defense and restitution.