Shloka 2
Ādi Parva, Adhyāya 181 — Svayaṃvara Aftermath: Arjuna–Karna Exchange and Bhīma–Śalya Contest
जानता वै परं धर्म वसिष्ठेन महात्मना । अगम्यागमनं कस्मात् कृतं तेन महर्षिणा,तथा उत्तम धर्मके ज्ञाता महात्मा महर्षि वसिष्ठने यह परस्त्रीगमनका पाप कैसे किया?
jānatā vai paraṃ dharmaṃ vasiṣṭhena mahātmanā | agamyāgamanam kasmāt kṛtaṃ tena maharṣiṇā ||
อรชุนกล่าวว่า “มหาฤๅษีวสิษฐะผู้มีจิตยิ่งใหญ่ย่อมรู้ธรรมอันสูงสุดแท้จริง แล้วไฉนท่านจึงกระทำ ‘อคัมยาคมนะ’ คือการเข้าไปหาสิ่งที่ไม่ควรเข้าไปหา อันเป็นความผิดทางกามอันต้องห้ามได้เล่า?”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse raises a classic dharma-question: even a knower of the highest moral law may appear to commit a grave transgression, prompting inquiry into context, intention, compulsion, and the complexity of ethical judgment in epic narrative.
Arjuna voices astonishment and doubt: since the sage Vasiṣṭha is renowned as a master of dharma, Arjuna asks why he performed an act described as ‘agamya-āgamanam’—approaching what is forbidden—framing the episode as a moral puzzle that demands explanation.