धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
अपत्यमीप्सितं महां दातुमरहसि सत्तम । शीलरूपगुणोपेतमिक्ष्वाकुकुलवृद्धये,साधुशिरोमणे।! इक्ष्वाकुवंशकी वृद्धिके लिये आप मुझे ऐसी अभीष्ट संतान दीजिये, जो उत्तम स्वभाव, सुन्दर रूप और श्रेष्ठ गुणोंसे सम्पन्न हो
apatyam īpsitaṃ mahān dātum arhasi sattama | śīla-rūpa-guṇopetaṃ ikṣvāku-kula-vṛddhaye, sādhu-śiromaṇe ||
โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้ทรงธรรม! เพื่อความเจริญแห่งวงศ์อิกษวากุ ท่านพึงประทานบุตรที่ข้าพเจ้าปรารถนา—ผู้เพียบพร้อมด้วยความประพฤติดี รูปงาม และคุณธรรมอันเลิศ
वसिष्ठ उवाच
The verse frames progeny not merely as biological continuation but as a dharmic responsibility: the desired child should be endowed with character (śīla), beauty/form (rūpa), and virtues (guṇa) so that the dynasty grows in righteousness and excellence.
Vasiṣṭha addresses a highly virtuous person (likely a king or benefactor) and requests the granting of an ideal offspring—one fit to strengthen and elevate the Ikṣvāku lineage—emphasizing moral and qualitative qualifications for dynastic continuity.