Shloka 11
तत आमन्त्र्य तं विप्र॑ं कुन्ती राजन् सुतैः सह । प्रतस्थे नगरीं रम्यां ट्रपदस्य महात्मन:,राजन्! तब कुन्तीने उन ब्राह्मणदेवतासे विदा लेकर अपने पुत्रोंके साथ महात्मा द्रपदकी रमणीय नगरीकी ओर जानेकी तैयारी की
tata āmantrya taṃ vipraṃ kuntī rājan sutaiḥ saha | pratasthē nagarīṃ ramyāṃ drupadasya mahātmanaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ครั้นแล้วกุนตีได้ล่ำลาพราหมณ์ผู้นั้น และออกเดินทางพร้อมบุตรทั้งหลาย มุ่งสู่มหานครอันรื่นรมย์ของทฺรุปทะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: one should respectfully take leave of a brāhmaṇa and proceed without ingratitude or abruptness. It also reflects prudent conduct in adversity—moving forward while maintaining honor, restraint, and proper social obligations.
After interacting with a brāhmaṇa, Kuntī formally bids him farewell and departs with her sons toward the pleasant city of King Drupada, indicating the next stage of the Pāṇḍavas’ movement toward allies and safer refuge.