Shloka 8
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ । तारणेयौ युक्तरूपीौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ
saṃhitādhyayane yuktau gotrataścāpi kāśyapau | tāraṇeyau yukta-rūpau brāhmaṇāv ṛṣi-sattamau ||
ทั้งสองตั้งมั่นอยู่เสมอในกิจแห่งการศึกษาและสาธยายเวทสังหิตา โดยสกุลสืบสายอยู่ในโคตรกาศยปะ และเป็นที่รู้จักในนาม “ตารเณยะ” ทั้งคู่สมบูรณ์ด้วยความประพฤติและวินัย เป็นพราหมณ์ผู้เลิศในหมู่ฤๅษี และเป็นภักตะแห่งสุริยเทพ
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical model of Brahmin excellence: steady commitment to Vedic learning (saṃhitādhyayana), disciplined character (yukta-rūpa), and continuity of tradition through recognized lineage (gotra).
A speaker describes two exemplary Brahmins: they are identified by their constant Vedic study, their Kāśyapa gotra, and their designation as Tāraṇeyas, praising them as foremost among sages.