Shloka 36
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
याजस्तु हवनस्यान्ते देवीमाज्ञापयत् तदा । प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुन त्वामुपस्थितम्
yājastu havanasyānte devīm ājñāpayat tadā | prehi māṃ rājñi pṛṣati mithunaṃ tvām upasthitam || (kumāraś ca kumārī ca pitṛvaṃśavivṛddhaye) ||
ครั้นสิ้นสุดพิธีบูชาไฟ ยาชะพราหมณ์จึงมีบัญชาแก่พระเทวี (พระมเหสี) ว่า “เสด็จมาหาเราด่วนเถิด พระราชินี ผู้เป็นสะใภ้แห่งปฤษตะ คู่บุตรได้พร้อมอยู่ต่อหน้าเจ้าแล้ว” (และยังบอกอีกว่า) “เจ้าจักได้ทั้งโอรสและธิดา กุมารและกุมารีนั้นจักเป็นเหตุให้วงศ์ของบิดาเจริญไพบูลย์”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse links personal events (the birth of children) to dharma: ritual action and rightful intention are portrayed as supporting social order, especially the continuity of lineage and responsibility within a royal house.
After the fire-offering concludes, the priest calls the queen (connected with Pṛṣata) and tells her to come receive the sacrificial outcome, announcing that a pair of children—a son and a daughter—are ready to be granted, destined to strengthen their father’s family line.