Shloka 28
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
बाह्य संधारयंस्तेजो हुताहुतिरिवानल: । समेत्य स दहत्याजौ क्षात्रधर्मपुरस्सर:
bāhyaṃ saṃdhārayaṃs tejo hutāhutir ivānalaḥ | sametya sa dahaty ājau kṣātradharma-purassaraḥ ||
เขาทรงไว้ซึ่งรัศมีอันลุกโชนภายนอก ดุจไฟที่ถูกโหมด้วยเครื่องบูชาน้ำมันเนย และเมื่อเข้าประจัญบานกับศัตรูในสนามรบ เขายกธรรมแห่งนักรบไว้เป็นเบื้องหน้า แล้วเผาฝ่ายตรงข้ามให้มอดเป็นเถ้า
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual potency (brahma-tejas) can become outwardly formidable, and when a person enters battle guided by kṣātra-dharma, that disciplined force can decisively destroy opposition—highlighting how different dharmas (brahminic and warrior) may converge in action.
A Brahmin speaker describes a figure whose radiance is compared to a sacrificial fire fed by ghee; upon engaging enemies in combat, he prioritizes the warrior code and overwhelms them, metaphorically ‘burning’ them down.