Shloka 4
Hiḍimbā’s Petition, Conditional Union with Bhīma, and the Birth-Naming of Ghaṭotkaca (आदि पर्व, अध्याय १४३)
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुंसां देशे मनोरमे । इत्येवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच्चक्रिरे कथा:,“वह पवित्र नगर समस्त रत्नोंसे भरा-पूरा तथा मनुष्योंके मनको मोह लेनेवाला स्थान धृतराष्ट्रके कहनेसे वह इस प्रकारकी बातें करने लगे
sarvaratnasamākīrṇe puṁsāṁ deśe manora me | ityevaṁ dhṛtarāṣṭrasya vacanāc cakrire kathāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ในแคว้นอันรื่นรมย์ซึ่งพรั่งพร้อมด้วยรัตนะนานาและชวนใจมนุษย์ให้หลงใหลนั้น ด้วยถ้อยคำของธฤตราษฏระเป็นเหตุ พวกเขาจึงเริ่มกล่าวเรื่องราวในทำนองนี้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of a ruler’s words to initiate and shape deliberation; even in alluring prosperity, wise discussion should be guided by responsible speech aligned with dharma.
In a beautiful, gem-filled place, the assembled people begin a conversation as directed or prompted by Dhṛtarāṣṭra; Vaiśampāyana narrates this transition into dialogue.