Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
यदात्थ मां त्वं प्रसभं सखा ते5हमिति द्विज । संगतानीह जीर्यन्ति कालेन परिजीर्यत:,“तभी तो तुम मुझसे यह कहनेकी धृष्टता कर रहे हो कि “राजन! मैं तुम्हारा सखा हूँ!” समयके अनुसार मनुष्य ज्यों-ज्यों बूढ़ा होता है, त्यों-त्यों उसकी मैत्री भी क्षीण होती चली जाती है
โอ ทวิชะ! ที่เจ้ากล้าพูดกับเราว่า “ข้าแต่ราชา ข้าคือสหายของท่าน” ก็เพราะเหตุนี้เอง ในโลกนี้ความคบหาและมิตรภาพย่อมร่วงโรยไปตามกาล; มนุษย์ยิ่งแก่ชรา มิตรภาพก็ยิ่งเสื่อมถอยลง
वैशम्पायन उवाच