Shloka 34
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
कुमारा ऊचु: अभिवादयामहे ब्रह्मन् नैतदन्येषु विद्यते । को5सि कस्यासि जानीमो वयं कि करवामहे,कुमार बोले--ब्रह्मन! हम आपको प्रणाम करते हैं। यह अस्त्र-कौशल दूसरे किसीमें नहीं है। आप कौन हैं, किसके पुत्र हैं--यह हम जानना हैं। बताइये, हमलोग आपकी कया सेवा करें?
kumārā ūcuḥ | abhivādayāmahe brahman, na etad anyeṣu vidyate | ko 'si kasya 'si jānīmo vayaṃ; kiṃ karavāmahe ||
เหล่ากุมารกล่าวว่า “ข้าแต่พราหมณ์ผู้ควรเคารพ พวกข้าขอนอบน้อมแด่ท่าน ฝีมือเช่นนี้หาได้มีในผู้อื่นไม่ ท่านเป็นผู้ใด เป็นบุตรของผู้ใด พวกข้าปรารถนาจะรู้ โปรดบอกเถิดว่า พวกข้าควรรับใช้ท่านประการใด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: excellence should be met with humility, respectful greeting, and sincere inquiry rather than arrogance or hostility.
After witnessing extraordinary prowess, the young princes respectfully salute the Brahmin-like figure, acknowledge that such skill is rare, ask his identity and lineage, and offer service.