आस्तीक-उपाख्यान-प्रस्तावः | Introduction to the Āstīka Narrative
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै | शाश्वतं स्थानमासाद्य मोदन्तां पितरो मम,इस प्रकार मिली हुई पत्नीके गर्भसे यदि कोई प्राणी जन्म लेगा तो वह आपलोगोंका उद्धार करेगा, अत: आप मेरे पितर अपने सनातन स्थानपर जाकर वहाँ प्रसन्नतापूर्वक रहें
tatra cotpatsyate jantur bhavatāṃ tāraṇāya vai | śāśvataṃ sthānam āsādya modantāṃ pitaro mama ||
จากการร่วมครองนั้น จักมีสัตว์ผู้หนึ่งบังเกิดขึ้นเพื่อการกอบกู้ท่านทั้งหลายโดยแท้ ฉะนั้นขอให้ปิตฤของข้าพเจ้าบรรลุสู่สถานอันนิรันดร์ และพำนักอยู่ ณ ที่นั้นด้วยความยินดีผาสุก
शौनक उवाच
The verse highlights pitṛ-dharma: ensuring progeny and proper continuity of lineage is seen as a means of relieving and honoring one’s ancestors, enabling them to rest in their eternal abode.
Śaunaka addresses his ancestors (Pitṛs), assuring them that from the arranged union an offspring will be born who will bring their deliverance; he then bids them to go to their everlasting realm and remain joyful.