Shloka 13
Adhyāya 129 — Public Acclaim of the Pāṇḍavas and Duryodhana’s Appeal to Dhṛtarāṣṭra
क्षत्तारमानाय्य तदा कुन्ती वचनमत्रवीत् । क्य गतो भगवतन क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते,“तुम अपने छोटे भाइयोंके साथ शीघ्र उसे ढूँढ़नेका प्रयत्न करो।” कुन्तीका हृदय पुत्रकी चिन्तासे व्यथित हो रहा था, उसने ज्येष्ठ पुत्र युधिष्ठिरसे उपर्युक्त बात कहकर विदुरजीको बुलवाया और इस प्रकार कहा--“भगवन्! भीमसेन नहीं दिखायी देता, वह कहाँ चला गया?
kṣattāram ānāyya tadā kuntī vacanam abravīt | kva gato bhagavan kṣattar bhīmaseno na dṛśyate ||
ครั้นแล้วกุนตีให้เชิญวิทุระผู้เป็นขัตตาเข้ามา แล้วกล่าวว่า “ท่านผู้ควรเคารพ ภีมเสนไม่ปรากฏให้เห็น เขาไปอยู่ ณ ที่ใดกัน?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights responsible care within the family and polity: when someone is missing, elders must act promptly and enlist trustworthy aides. Kuntī’s anxious yet orderly response models vigilance and duty rather than panic.
Kuntī notices that Bhīmasena is not present. She summons Vidura (the kṣattṛ, chamberlain) and asks where Bhīma has gone, initiating an urgent search.