धार्तराष्ट्रश्न सहिता: क्रीडन्तो मुदिता: सुखम् । बालक्रीडासु सर्वासु विशिष्टास्तेजसा भवन्,धृतराष्ट्रके पुत्रोंके साथ सुखपूर्वक खेलते हुए वे सदा प्रसन्न रहते थे। सब प्रकारकी बालक्रीड़ाओंमें अपने तेजसे वे बढ़-चढ़कर सिद्ध होते थे
dhārtarāṣṭraiḥ sahitāḥ krīḍanto muditāḥ sukham | bālakrīḍāsu sarvāsu viśiṣṭās tejasā bhavan ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “เมื่ออยู่ร่วมกับบุตรทั้งหลายของธฤตราษฏระ พวกเขาเล่นกันอย่างเป็นสุขและร่าเริงอยู่เสมอ ในการละเล่นของเด็กทุกประการ พวกเขาโดดเด่นเหนือผู้อื่นด้วยเดชและกำลังโดยธรรมชาติ”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how innate tejas (brilliance and vigor) manifests early and becomes visible even in play; it implicitly suggests that character and capability are formed and revealed from childhood, foreshadowing later excellence and rivalry.
Vaiśampāyana describes the princes spending their childhood together with Dhṛtarāṣṭra’s sons, playing happily; in all games, they stand out as superior due to their tejas.