Shloka 27
कृपकृपी-जननम्
The Birth of Kṛpa and Kṛpī; Kṛpa’s Attainment of Astras
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् । सो<ब्रवीद् विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् । अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय,वे जानते थे कि मृगरूपधारी मुनिके शापसे मेरा संतानोत्पादन-विषयक पुरुषार्थ नष्ट हो चुका है। एक दिन वे अपनी यशस्विनी धर्मपत्नी कुन्तीसे एकान्तमें इस प्रकार बोले --देवि! यह हमारे लिये आपत्तिकाल है, इस समय संतानोत्पादनके लिये जो आवश्यक प्रयत्न हो, उसका तुम समर्थन करो
ātmano mṛgaśāpena jānann upahatāṃ kriyām | so 'bravīd vijane kuntīṃ dharmapatnīṃ yaśasvinīm | apatyotpādane yatnam āpadi tvaṃ samarthaya |
ครั้นทรงทราบว่าเพราะคำสาปของมุนีผู้แปลงกายเป็นกวาง กำลังแห่งการให้กำเนิดบุตรของพระองค์ได้ถูกทำลายแล้ว พระองค์จึงตรัสกับกุนตี พระมเหสีผู้ทรงเกียรติ ในที่ลับว่า “เทวี นี่เป็นยามคับขันของเรา ในคราวฉุกเฉินนี้ เจ้าจงเกื้อหนุนความพยายามอันจำเป็นเพื่อให้ได้บุตรเถิด”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames progeny as a dharmic responsibility tied to lineage and royal duty, and it introduces the idea that in a genuine emergency (āpadi) extraordinary measures may be sought—yet still within the language of dharma (addressing Kuntī as dharmapatnī and asking for her sanctioned support).
Pāṇḍu, aware that the deer-related curse has ruined his ability to father children, privately asks Kuntī to support the necessary means for producing offspring, setting up the later recourse to divine begetting through Kuntī’s boon/mantra.