आह्वानमन्त्रप्रयोगः — Kuntī’s Invocations and the Birth-Portents of the Pāṇḍavas
रराज कुन्त्या माद्रया च पाण्डु: सह वने चरन् । करेण्वोरिव मध्यस्थ: श्रीमान् पौरंदरो गज:,कुन्ती और माद्रीके साथ वनमें विचरते हुए महाराज पाण्डु दो हथिनियोंके बीचमें स्थित ऐरावत हाथीकी भाँति शोभा पाते थे
vaiśampāyana uvāca | rarāja kuntyā mādrayā ca pāṇḍuḥ saha vane caran | kareṇvor iva madhyasthaḥ śrīmān paurandaro gajaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อพระเจ้าปาณฑุเสด็จจาริกในป่าพร้อมกุนตีและมาทรี พระองค์ทรงรุ่งเรืองดุจไอราวตะ ช้างอันทรงศรีของพระอินทร์ ที่ยืนอยู่ท่ามกลางช้างพังสองเชือก
वैशम्पायन उवाच
Even in withdrawal from the kingdom, a ruler’s inner nobility and restraint can remain intact; dignity is shown not by location or power but by conduct and harmonious companionship amid adversity.
The narrator describes Pāṇḍu living and roaming in the forest with his two wives, Kuntī and Mādrī, portraying his splendor through a simile: he appears like Indra’s elephant Airāvata standing between two female elephants.