Shloka 9
पाण्डोः तपः-प्रसङ्गः, ऋण-धर्मः, अपत्य-प्राप्ति-चिन्ता
Pāṇḍu’s Asceticism, the Doctrine of Debts, and Deliberations on Progeny
सा ददर्श तमायान्तं भास्करं लोकभावनम् । विस्मिता चानवद्याज्ञी दृष्टवा तन््महद्भुतम्,आवाहन करते ही उसने देखा, सम्पूर्ण जगत्की उत्पत्ति और पालन करनेवाले भगवान् भास्कर आ रहे हैं। यह महान् आश्वर्यकी बात देखकर निर्दोष अंगोंवाली कुन्ती चकित हो उठी
sā dadarśa tam āyāntaṃ bhāskaraṃ lokabhāvanam | vismitā cānavadyājñī dṛṣṭvā tan mahadbhutam ||
ครั้นอัญเชิญแล้ว นางก็เห็นภาสกร—ผู้บำรุงรักษาโลกทั้งหลาย—กำลังเสด็จมา เมื่อประจักษ์มหัศจรรย์อันยิ่งใหญ่นั้น กุนตีผู้บริสุทธิ์ไร้มลทินและมีปัญญาก็ถึงกับตะลึงงัน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the gravity of invoking divine powers: when a sacred call is made, its result can be immediate and real. Ethically, it underscores reverence, restraint, and responsibility in the use of spiritual knowledge, since extraordinary forces are not merely symbolic but can transform one’s life and duties.
In the Kuntī-upākhyāna context, Kuntī witnesses the Sun-god Bhāskara approaching after being invoked. The sudden divine manifestation is described as a “great wonder,” and Kuntī—portrayed as blameless and discerning—reacts with astonishment at the deity’s arrival.