Shloka 27
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
इदं तु त्रिषु लोकेषु महज्ज्ञानं प्रतिष्ठितम् । विस्तरैश्व॒ समासैश्न धार्यते यद् द्विजातिभि:,इस महाभारतकी तीनों लोकोंमें एक महान् ज्ञानके रूपमें प्रतिष्ठा है। ब्राह्मणादि द्विजाति संक्षेप और विस्तार दोनों ही रूपोंमें अध्ययन और अध्यापनकी परम्पराके द्वारा इसे अपने हृदयमें धारण करते हैं
idaṃ tu triṣu lokeṣu mahaj jñānaṃ pratiṣṭhitam | vistaraiś ca samāsaiś ca dhāryate yad dvijātibhiḥ ||
มหาภารตะนี้เลื่องลือไปทั่วสามโลกว่าเป็นคลังแห่งญาณอันยิ่งใหญ่. เหล่าทวิชะ โดยเฉพาะพราหมณ์ทั้งหลาย สืบธำรงไว้ในดวงใจด้วยจารีตแห่งการศึกษาและการสอน ทั้งแบบพิสดารและแบบสังเขป.
Educational Q&A
The verse asserts the Mahābhārata’s status as universally established wisdom and emphasizes dhāraṇā—preservation through disciplined study and teaching—both in full detail and in concise summaries, upheld by the learned twice-born.
In the opening of the Ādi Parva, the text is being introduced and praised: its fame is declared to extend through the three worlds, and its continued life is attributed to the pedagogical lineage that recites, studies, summarizes, and expounds it.