Shloka 14
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
दिदृक्षुरागतस्तस्मात् समीपं भवतामिह । आयुष्मन्त: सर्व एव ब्रह्मभूता हि मे मता: । अस्मिन् यज्ञे महाभागा: सूर्यपावकवर्चस:,वहींसे आपलोगोंके दर्शनकी इच्छा लेकर मैं यहाँ आपके पास आया हूँ। मेरी यह मान्यता है कि आप सभी दीर्घायु एवं ब्रह्मस्वरूप हैं। ब्राह्मणो! इस यज्ञमें सम्मिलित आप सभी महात्मा बड़े भाग्यशाली तथा सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी हैं
didṛkṣur āgatas tasmāt samīpaṁ bhavatām iha | āyuṣmantaḥ sarva eva brahmabhūtā hi me matāḥ | asmin yajñe mahābhāgāḥ sūryapāvakavarcasāḥ |
ด้วยความปรารถนาจะได้เห็นหน้าท่านทั้งหลาย ข้าจึงมาที่นี่เพื่อเข้าใกล้. ในความเห็นของข้า ท่านทั้งปวงล้วนมีอายุยืนและตั้งมั่นในพรหมัน. โอพราหมณ์ทั้งหลาย! ในยัญพิธีนี้ ท่านผู้มีบุญวาสนาและจิตใจยิ่งใหญ่ ส่องประกายดุจสุริยะและอัคนี
Educational Q&A
The verse models dharmic conduct toward spiritual elders: approaching them with humility, recognizing their longevity and spiritual stature, and honoring their presence in a sacred rite. Ethical emphasis falls on reverence, respectful speech, and valuing those who uphold Vedic learning and sacrificial order.
A speaker addresses the assembled brāhmaṇas at a yajña, explaining that he has come specifically to see them and be near them. He praises them as long-lived, Brahman-established, and radiant like the sun and fire—setting a respectful tone for the ensuing discourse in the opening of the epic.