Shloka 105
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
ततोडन््येभ्यो5नुरूपेभ्य: शिष्येभ्य: प्रददौ विभु: । षष्टिं शतसहस््राणि चकारान्यां स संहिताम्,तदनन्तर उन्होंने दूसरे-दूसरे सुयोग्य (अधिकारी एवं अनुगत) शिष्योंको इसका उपदेश दिया। तत्पश्चात् भगवान् व्यासने साठ लाख श्लोकोंकी एक दूसरी संहिता बनायी
tato 'nyeṣv anurūpebhyaḥ śiṣyebhyaḥ pradadau vibhuḥ | ṣaṣṭiṃ śatasahasrāṇi cakārānyāṃ sa saṃhitām |
ต่อจากนั้นมหาฤๅษีผู้ทรงเดชได้ถ่ายทอดคำสอนนี้แก่ศิษย์อื่นผู้เหมาะสม แล้ววยาสะได้รจนาสังหิตาอีกฉบับหนึ่ง มีจำนวนหกสิบลักษะ (หกล้าน) โศลก แสดงถึงความไพศาลแห่งคัมภีร์และการสืบทอดโดยศิษย์ผู้ควรแก่ธรรม
Educational Q&A
Sacred knowledge is to be transmitted responsibly: the teacher entrusts it to disciples who are anurūpa—fit in character, capacity, and discipline—highlighting ethical stewardship of learning.
The text describes Vyāsa teaching the tradition to other qualified disciples and then composing another, much larger compilation (saṃhitā) said to contain sixty lakhs of verses, emphasizing the epic’s expansive and multi-recensional transmission.