Previous Verse
Next Verse

Shloka 41

देवादिसृष्टिकथनम् (वसिष्ठशोकः, पराशरजन्म, एकलिङ्गपूजा, रुद्रदर्शनम्)

अहो ममात्र काठिन्यं मनसो मुनिपुङ्गव पतिं प्राणसमं त्यक्त्वा स्थिता यत्र क्षणं यतः

aho mamātra kāṭhinyaṃ manaso munipuṅgava patiṃ prāṇasamaṃ tyaktvā sthitā yatra kṣaṇaṃ yataḥ

โอ้! ท่านมุนีผู้ประเสริฐ เหตุใดจิตของเราที่นี่จึงแข็งกระด้างนัก! ละทิ้งพระสวามีผู้เป็นดุจลมหายใจของเรา แล้วเรายังอยู่ ณ ที่นี้ได้แม้ชั่วขณะ ด้วยเหตุอันใดกัน

ahoalas/indeed
aho:
mamamy
mama:
atrahere/in this matter
atra:
kāṭhinyaṃhardness/rigidity
kāṭhinyaṃ:
manasaḥof the mind
manasaḥ:
muni-puṅgavaO foremost among sages
muni-puṅgava:
patiṃthe Lord/master (Pati)
patiṃ:
prāṇa-samaṃequal to life-breath/as dear as life
prāṇa-samaṃ:
tyaktvāhaving abandoned/left behind
tyaktvā:
sthitāremained/stood
sthitā:
yatrawhere/in which place
yatra:
kṣaṇamfor a moment
kṣaṇam:
yataḥwhy/for what cause/from what reason
yataḥ:

Suta (narrating an internal lament of a devoted woman; contextual inference within the Purva-Bhaga narrative)