Shloka 28
Adhyaya 22 — शिवानुग्रहः, ब्रह्मतपः, एकादशरुद्राः तथा प्राणतत्त्वम्
Devanagari script
ततो विस्मयमापन्नः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः उवाच वचनं शर्वं सद्यादित्वं कथं विभो
Transliteration
tato vismayamāpannaḥ praṇipatya muhurmuhuḥ uvāca vacanaṃ śarvaṃ sadyāditvaṃ kathaṃ vibho
Translation
แล้วเขาตกอยู่ในความพิศวง กราบลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทูลพระศรฺวะว่า “ข้าแต่พระผู้แผ่ซ่านทั่ว (วิภุ) ไฉนพระองค์จึงเป็น ‘สัทฺยาทิ’ คือปรากฏฉับพลันตั้งแต่ปฐมกาล และทรงสถิตอยู่เสมอ?”
Word by Word
tataḥthen
tataḥ:
vismayamastonishment, wonder
vismayam:
āpannaḥhaving attained, having fallen into
āpannaḥ:
praṇipatyahaving prostrated, bowing down
praṇipatya:
muhuḥ-muhuḥagain and again
muhuḥ-muhuḥ:
uvācasaid, spoke
uvāca:
vacanamwords, speech
vacanam:
śarvamto Śarva (Śiva, the Destroyer/All-pervading)
śarvam:
sadyāditvamthe state of being immediate and primordial (ever-present from the outset)
sadyāditvam:
kathamhow?
katham:
vibhoO mighty one, O omnipresent Lord
vibho:
Speaker
An unnamed devotee/inquirer addressing Shiva (Śarva) within Suta’s narration