Previous Verse
Next Verse

Shloka 13

Adhyaya 22 — शिवानुग्रहः, ब्रह्मतपः, एकादशरुद्राः तथा प्राणतत्त्वम्

एवमुक्त्वा तु भगवान् ब्रह्माणं चापि शङ्करः अनुगृह्यास्पृशद्देवो ब्रह्माणं परमेश्वरः

evamuktvā tu bhagavān brahmāṇaṃ cāpi śaṅkaraḥ anugṛhyāspṛśaddevo brahmāṇaṃ parameśvaraḥ

ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระผู้เป็นเจ้า ศังกร—ปรเมศวร—ทรงเมตตาสัมผัสพรหมาและประทานพระกรุณา

एवम् (evam)thus
एवम् (evam):
उक्त्वा (uktvā)having spoken
उक्त्वा (uktvā):
तु (tu)then/indeed
तु (tu):
भगवान् (bhagavān)the Blessed Lord
भगवान् (bhagavān):
ब्रह्माणम् (brahmāṇam)Brahmā (accusative)
ब्रह्माणम् (brahmāṇam):
च (ca)and
च (ca):
अपि (api)also
अपि (api):
शङ्करः (śaṅkaraḥ)Śaṅkara (Śiva)
शङ्करः (śaṅkaraḥ):
अनुगृह्य (anugṛhya)having shown favor/granted grace
अनुगृह्य (anugṛhya):
अस्पृशत् (aspṛśat)touched
अस्पृशत् (aspṛśat):
देवः (devaḥ)the God
देवः (devaḥ):
ब्रह्माणम् (brahmāṇam)Brahmā
ब्रह्माणम् (brahmāṇam):
परमेश्वरः (parameśvaraḥ)the Supreme Lord
परमेश्वरः (parameśvaraḥ):

Suta Goswami (narrating the episode; internal action of Shiva toward Brahma)

S
Shiva
B
Brahma
S
Shankara
P
Parameshvara

FAQs

It highlights anugraha—Śiva’s direct bestowal of grace—showing that spiritual fruition in Linga worship culminates not merely in ritual accuracy but in the Lord’s compassionate response.

Śiva is presented as Parameśvara (Pati), the supreme sovereign who freely grants anugraha; His touch signifies the transformative power of divine consciousness that uplifts even Brahmā within the cosmic order.

The verse implies the Shaiva Siddhānta/Pāśupata principle that sādhana matures through anugraha—divine initiation-like favor—rather than describing a specific external rite; the ‘touch’ functions as a marker of sanctification and empowerment.