Shloka 20
Rudra’s Cosmic Dance and the Recognition of Rudra–Nārāyaṇa Unity (Īśvara-gītā Continuation)
दृष्ट्वाथ रुद्रं जगदीशितारं तं पद्मनाभाश्रितवामभागम् / ध्यात्वा हृदिस्थं प्रणिपत्य मूर्ध्ना बद्ध्वाञ्जलिं स्वेषु शिरःसु भूयः
dṛṣṭvātha rudraṃ jagadīśitāraṃ taṃ padmanābhāśritavāmabhāgam / dhyātvā hṛdisthaṃ praṇipatya mūrdhnā baddhvāñjaliṃ sveṣu śiraḥsu bhūyaḥ
ครั้นแล้วเมื่อได้เห็นพระรุทระ ผู้เป็นเจ้าแห่งโลกทั้งปวง ซึ่งด้านซ้ายมีพระปัทมนาภะ (พระวิษณุ) อาศัยอยู่ เขาทั้งหลายเพ่งภาวนาว่าพระองค์สถิตในดวงหทัย; แล้วก้มเศียรกราบนอบน้อม และยกมือประนมวางเหนือศีรษะอีกครั้งด้วยความเคารพ
Sūta (narrator) describing the sages’/devotees’ response to the vision of Rudra-Nārāyaṇa
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
By directing meditation to Rudra as “hṛdistha”—present within the heart—the verse points to Īśvara’s immanence: the divine is not only cosmic ruler but also inwardly accessible as the indwelling reality.
It emphasizes dhyāna (contemplation of the deity within the heart) combined with bhakti-aṅgas: praṇipāta (bowing) and añjali (joined palms), a devotional-meditative discipline aligned with Purāṇic and Pāśupata-oriented reverence.
Rudra is seen with Padmanābha abiding on his left side, presenting a unified divinity—Śiva and Viṣṇu as mutually indwelling and non-opposed—supporting the Kurma Purana’s non-sectarian synthesis.