Shloka 7
Hari-stuti by Śrī, Brahmā, Vāyu, Sarasvatī, Śeṣa, Garuḍa, Rudra, Vāruṇī and Pārvatī
Humility, Surrender, and the Power of the Name
लक्ष्म्याश्चैव ज्ञानवैराग्यभक्ति ह्यत्यल्पमद्धा मयि सर्वदैव / तव प्रसादादस्ति जगन्निवास तत्र स्वामित्वं नास्ति विष्णो सदैव
lakṣmyāścaiva jñānavairāgyabhakti hyatyalpamaddhā mayi sarvadaiva / tava prasādādasti jagannivāsa tatra svāmitvaṃ nāsti viṣṇo sadaiva
ข้าแต่วิษณุ แม้ลักษมี ทั้งญาณ ไวรัคยะ และภักติ—ในตัวข้าพเจ้าล้วนมีน้อยยิ่ง และศรัทธาอันมั่นคงต่อพระองค์ก็มีเพียงเล็กน้อย แต่โอ้ผู้เป็นที่พำนักแห่งจักรวาล ด้วยพระกรุณา (ปรสาทะ) ของพระองค์ พระองค์เองคือที่พึ่งของข้าพเจ้า; ในภาวะแห่งการมอบตนนั้น ย่อมไม่มีความยึดว่า ‘ของเรา’ หรือความเป็นเจ้าของเลยตลอดกาล.
Garuda (Vinata-putra), addressing Lord Vishnu
Concept: Grace-centered surrender: even if one’s bhakti/jñāna/vairāgya is small, refuge in Viṣṇu is secured by prasāda; true surrender is marked by absence of ‘mine-ness’ (svāmitva/ownership).
Vedantic Theme: Prapatti and amamatā as a doorway to liberation; īśvara-anugraha as decisive; renunciation of kartṛtva/mamatā.
Application: Practice ‘not-mine’ discipline: offer actions and outcomes to Viṣṇu, reduce possessiveness, and cultivate gratitude rather than entitlement.
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
Related Themes: Garuda Purana: repeated emphasis on Viṣṇu-bhakti as refuge and on ego/ownership as bondage
FAQs
The verse prioritizes Viṣṇu’s grace as the decisive support for refuge and spiritual progress, even when one’s knowledge, renunciation, and devotion feel insufficient.
It frames liberation-oriented living as dependence on Viṣṇu as the universal refuge, emphasizing surrender and the dropping of possessiveness—key inner conditions for crossing fear and bondage described elsewhere in the Purāṇa.
Cultivate humility in practice: do your sādhana, but consciously release possessiveness (“mine-ness”) and rely on devotion and prayerful surrender rather than spiritual pride.