Chandravamsa and Yadu Lineage: From Soma to the Vrishnis, Krishna’s Family, and the Transition to Puru
भद्रश्रेण्यस्तस्य पुत्त्रो भद्रश्रेणयस्य दुर्दमः / धनको दुर्दमाच्चैव कृतवीर्यश्च जानकिः
bhadraśreṇyastasya puttro bhadraśreṇayasya durdamaḥ / dhanako durdamāccaiva kṛtavīryaśca jānakiḥ
โอรสของเขาคือภัทรศ्रेณยะ; และโอรสของภัทรศ्रेณยะคือทุรทมะ. จากทุรทมะบังเกิดธนกะ อีกทั้งกฤตวีรยะและชานกีด้วย.
Lord Viṣṇu (narrating genealogical succession to Garuḍa)
Concept: Fame and power arise within samsaric succession; renown is still embedded in temporal lineage.
Vedantic Theme: Anityata of worldly greatness; even celebrated kings are links in a chain—inviting vairagya alongside historical remembrance.
Application: Treat achievement as stewardship; cultivate detachment and ethical use of power, remembering transience.
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
Related Themes: Garuda Purana 1.139 (Haihaya/Yadu genealogical run-up to later famous figures)
This verse functions as a lineage record—preserving succession and contextualizing later teachings by anchoring them in remembered ancestral lines.
It does not directly describe the soul’s journey; instead, it provides genealogical context within the Purāṇic narration, which elsewhere supports teachings on dharma, rites, and afterlife outcomes.
Maintain accurate family/lineage remembrance (vaṁśa-smaraṇa) and honor ancestors responsibly—supporting dharmic continuity in household and ritual life.