Srimad Bhagavatam — Tritiya Skandha, Shloka 31
Uddhava’s Remembrance of Kṛṣṇa and the Theology of the Lord’s Disappearance
विपन्नान् विषपानेन निगृह्य भुजगाधिपम् । उत्थाप्यापाययद्गावस्तत्तोयं प्रकृतिस्थितम् ॥ ३१ ॥
vipannān viṣa-pānena nigṛhya bhujagādhipam utthāpyāpāyayad gāvas tat toyaṁ prakṛti-sthitam
เมื่อส่วนหนึ่งของแม่น้ำยมุนาถูกพิษของพญานาคกาลิยะทำให้ปนเปื้อน ชาววรินดาวันจึงเดือดร้อนยิ่ง พระผู้เป็นเจ้าทรงปราบพญานาคนั้นในน้ำและขับไล่ไป แล้วเสด็จขึ้นจากน้ำให้โคดื่มน้ำเดิม เพื่อแสดงว่าน้ำกลับคืนสู่สภาพธรรมชาติแล้ว
FAQs
This verse describes how the Lord subdued the serpent-king and restored the poisoned water to its natural state, showing that His presence can neutralize danger and purify what is contaminated.
The 'bhujagādhipa' refers to Kāliya, the serpent king subdued by Lord Kṛṣṇa in His līlā of protecting the residents of Vraja.
It teaches trust in divine protection and the power of purity: with sincere devotion and right association, even “poisonous” influences—fear, habits, negativity—can be transformed and restored to a healthy state.