Shloka 2
Viśvarūpa’s Death, Vṛtrāsura’s Manifestation, and the Devas’ Surrender to Nārāyaṇa
स वै बर्हिषि देवेभ्यो भागं प्रत्यक्षमुच्चकै: । अददद्यस्य पितरो देवा: सप्रश्रयं नृप ॥ २ ॥
sa vai barhiṣi devebhyo bhāgaṁ pratyakṣam uccakaiḥ adadad yasya pitaro devāḥ sapraśrayaṁ nṛpa
โอ้มหาราชปริกษิต วิศวรูปะได้ถวายส่วนแบ่งแก่เหล่าเทวะอย่างประจักษ์บนแท่นบูชา โดยรินเนยใสลงในไฟ พร้อมสวดเสียงดังว่า ‘อินทรายะ อิทัง สวาหา’ และ ‘อิทมักนะเย’ เป็นต้น ด้วยความเกี่ยวดองทางฝ่ายบิดากับเหล่าเทวะ เขาจึงถวายส่วนที่เหมาะสมแก่เทวะแต่ละองค์ด้วยความนอบน้อม
FAQs
This verse describes proper sacrificial conduct: the performer offers the allotted shares to the demigods on the altar openly and respectfully, acknowledging cosmic order and dharma.
Śukadeva is narrating to King Parīkṣit; the vocative 'nṛpa' signals the royal addressee and frames the teaching as guidance for a ruler devoted to dharma.
By practicing gratitude and reverence—offering one’s work and resources responsibly, honoring elders and ancestors, and acting with humility toward the divine order rather than entitlement.